Nothing real can be threatened, nothing unreal exists / Self-portrait 55

Nothing real can be threatened, nothing unreal exists / Self-portrait 55.

Dit zelfportret heeft geen gezicht, geen huid, maar toont een binnevorm van het exacte volume van de ruimte aan de binnenzijde van mijn schedel; een afgesloten kamer die normaal gesproken onzichtbaar is. Een CT-scan bracht deze ruimte in kaart; met behulp van een 3D-printer werd zij tastbaar.

Alles wat wij waarnemen, denken en ervaren, speelt zich af binnen deze begrensde ruimte. De buitenwereld bereikt ons slechts via beelden, signalen en interpretaties.

Filosofen hebben zich eeuwenlang afgevraagd of die buitenwereld voor ieder van ons dezelfde is. Een definitief antwoord lijkt onmogelijk. Toch moeten we, om samen te kunnen leven, doen alsof er een gedeelde werkelijkheid bestaat. We vertrouwen op afspraken, taal en systemen die bepalen wat wij als werkelijk beschouwen; fysiek, sociaal en politiek. Het zijn constructies.Want waar bevindt zich de werkelijkheid?

Misschien is de ruimte in ons hoofd wel de enige werkelijkheid waartoe we werkelijk toegang hebben. Alles daarbuiten moeten we organiseren aan de hand van afspraken die we met elkaar hebben gemaakt.

In die zin krijgt de titel de vorm van een raadselachtige zekerheid: Nothing real can be threatened, nothing unreal exists.Wat werkelijk is, kan niet verdwijnen. Wat niet werkelijk is, heeft nooit bestaan.